و چه زیباست طبیعت

روز ها در گذرند
خنده ها می گریند
دست ها پینه کنان می کارند
ذهن ها در تپش هر عملی می شکفند
و چه زیباست طبیعت، می بینی؟ می شنوی؟
هر فکر می کوشید
کاغذی پول کند
کاغذ پول شده
فکر کوته کرده، ریشه ی عاطفه را گردن زد
و چه زیباست طبیعت، می بینی؟، می شنوی؟
دفترم می کارد
واژه ها را در خود
قلمم می شکند زیر دردش ز حقیقت در خود
شیشه های پنجره ام
در صف ها شدن هر نفس اند
هر نفس در پی لقمه نانی به حیات
و چه زیباست طبیعت، می بینی؟، می شنوی؟
چرخ های ساعت دیواری، می جوند ثانیه را
دست مادر به مناجات خدا درگیر است
دل شبنم ز سرمای زمستان یخ زده است
و چه زیباست طبیعت، می بینی؟، می شنوی؟